Kryeredaktori i Charlie Hebdo sulmon liberalët nga varri

Charlie-Hebdo-3

“Një letër për islamofobët që e bëjnë lojën raciste” është titulli i librit të shkruar nga i ndjeri që njihej me pseudonimi Charb.

Tre muaj pas sulmit terrorist mbi redaksinë “Charlie Hebdo” ka mbërritur në treg libri i ish-kryeredaktorit të vrarë të saj, Stéphane Charbonnier. Revista franceze“L’Observateur” ka botuar ndërkaq disa pasazhe të zgjedhura prej tij. Autori të lë të kuptosh se karikatura e grafikët e botuar në atë revistë mbi profetin, mund të ishin interpretuar edhe ndryshe, duke fajësuar mediat për raportim tendencioz 

Më pak se tre muaj pas sulmit terrorist mbi redaksinë e satirikes franceze “Charlie Hebdo”, ndërsa jehona e tij akoma nuk është shuar, ka mbërritur menjëherë në treg libri i ish-kryeredaktorit të vrarë të saj, Stéphane Charbonnier.

Revista franceze “L’Observateur” ka botuar ndërkaq në prag të daljes së tij në treg, disa pasazhe të zgjedhura nga libri.

Libri që mban titullin, “Një letër për islamofobët që e bëjnë lojën raciste”, pranon e boton edhe kritikat ndaj revistës satirike.

Në të njëjtën kohë, Charbonnier – i ashtuquajtur edhe Charb – shprehet i irrituar në gjyq ndaj raporteve në media mbi revistën e tij dhe karikaturat e Profetit Muhamed të botuara në të.

Ai thekson se këto karikatura e grafika nuk lidhen me të gjithë myslimanët. Si shembull ai rendit një karikaturë të famshme, në të cilën Profeti Mohamed mban një bombë në kokë – çka kritikët e patën perceptuar  – siç dihet – si një ofendim ndaj të gjithë myslimanëve.

“Një interpretim tjetër ka qenë gjithashtu i mundur, por ai u ka interesuar më pak mediave. (…) Mohamedi me një bombë mund të interpretohej edhe si instrumentalizim i të gjitha religjioneve në botë nga terroristët”.

“Mediat patën vendosur që karikaturat të thithnin të gjithë inatin dhe indinjatën e myslimanëve në mbarë botën, në mënyrë që kjo indinjatë e ky duf i krijuar, të kujtohej e të sillej shpesh në debat nga disa shoqata myslimane”, shkruan Charb.

Charb i akuzon kritikët se ndjekin një “paternalizëm të neveritshëm të intelektualëve të bardhë borgjezë të majtë”. Ai mbron pikëpamjen se Islami në raportimet mediatike nuk duhet trajtuar ndryshe nga religjionet e tjera: “Nëse ngacmohesh e sinjalizohesh se mund të qeshësh me gjithçka, veç disa aspekteve të caktuara të Islamit, pasi myslimanët janë shumë më të ndjeshëm sesa pjesa tjetër e popullsisë, çfarë është pastaj ky përveçse një diskriminim?”

Karikaturisti dhe kryeredaktori vijon më tej duke shtjelluar pikëpamjen e tij ndërsa shkruan se: “Ata të cilët i akuzojnë çdo herë karikaturistët e “Charlie Hebdo” për islamofobi, në çdo rast kur një figurë mban një mjekër, nuk janë vetëm të pandershëm apo dashakeqë, por ata tregojnë edhe mbështetjen e tyre për të ashtuquajturin Islami radikal”.

Përveç kësaj, ai kritikon termin “Islamofobi”: “Ai jo vetëm që është zgjedhur në mënyrë jo fatlume, por ai është edhe i rrezikshëm”.

“Militantët komunitaristë po përpiqen t’i qasen me terminologji politike e juridike nocionit “islamofobi”, për të detyruar viktimat e racizmit të identifikohen si myslimanë (…) e në këto raste myslimanët francezë, edhe kur ata të bëheshin të gjithë katolikë, do të ishin gjithnjë viktima të një diskursi racist dhe gjithnjë e më shumë të shpalleshin përgjegjës për të gjitha të këqijat që bëhen”.

Kur’ani dhe Bibla po lexohen si të ishin fletëpalosje të IKEA-s

Edhe kur ai kritikon termin “islamofobi”, Charb pohon se ekziston një frikë nga Islami. Kjo frikë sipas tij është “absurde”, por “jo kriminale”.

“Problemi nuk është Kur’ani ose Bibla, leksionet e mërzitshme, të shkruara keq apo plot inkoherencë. Problemi është te besimtarët, që lexojnë Kur’anin apo Biblën, sikur të ishin fletëpalosje të marra në dollapët e IKEA-s”. (Shënim: IKEA është një firmë suedeze e prodhimit të mobilieve, e njohur për çmimet e ulëta me të cilat operon në vendet e Europës Perëndimore)

Përtej kësaj, Charb beson se diskursi racist u ndez para së gjithash i konsumuar nën mandatin e ish-presidentit konservator francez, Nicolas Sarkozy, sidomos në kuadër të debateve mbi identitetin kombëtar francez: “Nëse zyra më e lartë shtetërore në vend u drejtohet idiotëve dhe u thotë: “hajde tani, shkoni djema”, çfarë besoni ju se këta idiotë do të bënin? Ata do ta thoshin këtë gjithnjë e më hapur, derisa të ishin të kënaqur dhe derisa të ishin ata që në fund të vaktit të ngrënies në familje, do të rrëzonin të gjitha kupat duke bërë sherr e shamatë”.

Sidoqoftë, pas asaj që ndodhi, megjithëse duket sikur autori kërkon të vazhdojë debatin me përkrahës e kritikë, është vetëm një përgjigje që do të vijë gjithnjë nga redaksia që ai drejtoi: Charlie Hebdo: Kryeredaktori nuk mund t’ju përgjigjet dot!

/GazetaShqip

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someonePin on Pinterest